HemelsWijs Blog

Kusje uit de Hemel

Liefste,…

Ik weet dat je je afvraagt of ik hier goed ben aangekomen in deze wereld en of het goed met me gaat. Ik weet dat je je afvraagt of ik pijn of verdriet heb en dat je soms twijfelt of ik er überhaupt nog wel ben. Ik weet dat je je soms schuldig voelt als er momenten zijn dat je weer moet lachen… even vergeet en weer geniet. Ik zie je dapper je best doen om het leven weer te begrijpen en de verwarrende draad weer probeert op te pakken. Ik zie je mijmeren, wegdromen terug naar betere tijden en voel je breken als het stil wordt en je mij zo mist. Ik hoor je in gedachte tegen mij […]

Zie jij wie ik zie?

Ooit keek ik naar buiten en verbeelde me dat de wereld die ik dacht te zien, met haar overweldigende scala aan emoties en invloeden, mijn eigen wereld was. Ik keek en zag woede voorbij stormen maar kon het niet kalmeren want ik ging mee in de allesverwoestende razernij. Ik zag intens verdriet passeren maar kon het niet troosten want ‘t overmande me en liet me in het donker achter. Jaloezie sloop langs maar was niet te stoppen omdat het me vergiftigde en verzwakte. Wanhoop dwaalde om mij heen maar kon het geen uitzicht bieden omdat het me radeloos en stekeblind maakte. Angst kwam onverwachts, greep me naar de keel en dwong me laf door de knieën te gaan. Ook maakte […]

Hoogvlieger met dieptevrees

Het was een donkere dag in december, ik was achttien jaar en liep op straat nabij een hoog flatgebouw. In mijn ooghoek zag ik plots iets ‘fladderen’ waarvan ik een fractie dacht dat het een jas of iets dergelijks  was dat van de flat naar beneden viel… Er bleek een man in ‘die jas’ te zitten… Op een steenworp afstand van mij vandaan belande hij op de natte stoep. Het geluid van de doffe plof zal ik nooit vergeten.. de man overigens ook niet. Elke kerst komt hij in mijn gedachten voorbij al 29 jaar lang. Eerst de jas, dan de man en de natte stoep, de feestverlichting van de winkels aan de overkant van de flat, het schrille contrast. […]

Na Inzicht komt Uitzicht.

Er was ooit een tijd dat ik dacht alles te weten. Een tijd waar ik me aan kaders en overtuigingen van mezelf én van de ander vasthield. Omdat ik dacht dat de wereld “plat”, niet maakbaar maar al gemaakt, was. Niet uit de maat lopen en niet naar de uithoeken. Ik nam aan wat gegeven werd vaak van een gever die het ook had aangenomen. En dikwijls gaf ik het door. Schijnveiligheid vierde hoogtij, brutalen namen geen genoegen met de halve wereld en van een wijde wereld was totaal geen sprake.

Ik dacht dat ik wist wie ik was. En mezelf én die wereld te moeten laten zien hoe braaf en bekwaam ik de bedachte ‘wetten’ volgde. Had geen vermoeden […]

Voor Don Quichot is het een eitje.

Mijn hemel, ik ben vanochtend opgestaan met een zero tolerance policy jegens huftergedrag. Het komt wel vaker voor. Het zijn van die ochtenden dat ik wakker word met een dusdanig scherp gevoel dat ik dan de illusie heb dat ik die dagen in mijn up de verhuftering kan tegengaan.

 

Schijnbaar breekt er dan ’s nachts iets in mij. Alsof ik me er letterlijk niet in kan berusten in de manier waarop sommige mensen denken ongehinderd de hufter uit te kunnen hangen, dit dan met of zonder sausje van geveinsde beschaafdheid. We komen ze in alle maten tegen en soms zijn we het zelf. Want al vraag ik me die dagen af of ik van een andere planeet kom, één […]

Engel op Oorlogspad

Soms voelde ik me vroeger net een oude engel met van die gehavende vleugels met versleten veertjes. Ik voelde me dan zo’n duizend jaar oud en misplaatst op aarde. Misplaats en met heimwee. Te weinig heimwee om naar “huis” te gaan en net genoeg heimwee om niet de drang te kunnen onderdrukken om een hemel op aarde te willen creëren. Afijn, zo’n engel die vol bezieling blijft fladderen totdat het laatste veertje is uitgevallen.

Nou weet ik dat ik niet de enige ben met dat gevoel, dat gevoel dat als je niet oppast je meesleurt een diep putje in. Welnee, ik zie ze overal van die “oude engelen” en misschien herken jij jezelf wel als je dit leest.

Verlicht zijn, ’t staat geweldig maar ’t past me niet.

“En als jij nou bij mij komt trainen dan ben je niet alleen de spirituele Messi maar deze de zomer ook nog eens supersexy!!” zei hij met een grijns van oor tot oor alsof ik ‘ones in a lifetime’ aanbod kreeg. Ho.. stop.. wacht even.. wat bedoel je?! vroeg ik om tijd te winnen zodat ik de zojuist ontstane kortsluiting in mijn hoofd kon incasseren en verwerken. Ten eerste wat is een Messi? Hoofdschuddend prevelde hij iets van “onvoorstelbaar…” en “natuurtalent” waarna ik de vergelijking nog steeds niet direct begreep. (Dat bleek een ‘wie’ te zijn.. sorry meneer Messi). “Nou jij bent toch hartstikke verlicht!” hervatte hij vol enthousiasme onze conversatie. Verlicht? Ik?? Ja, als ik onder een bouwlamp ga […]

“Mag ik je wat vragen?”

Wat moet ik nu? Hoe word ik ooit weer gelukkig? Houdt het nooit eens op? Ik las de blinde paniek in zijn ogen. Blind omdat hijzelf geen enkele uitweg zag in zijn huidige situatie. Paniek, omdat hij dacht altijd controle over zijn leven te hebben gehad en die denkbeeldige controle nu volledig kwijt was…


Na afloop van een demonstratie mediumschap toen bijna iedereen weg was kwam ze een beetje onzeker op mij aflopen en met waterige ogen stamelde ze verlegen; Mag ik u iets vragen? Mijn man is met veel verdriet overleden… er is mij verteld dat hij nu nog steeds verdrietig is, is dat zo? Ik draag die gedachte nu al een jaar bij me en ik […]

Lief mens wat ik je graag nog zeggen wil

Ik weet een wens meer of minder…het gaat zo aan ons voorbij, we nemen het vaak voor lief het hoort er nu eenmaal bij. Natuurlijk wens ik je vreugdevolle feestdagen toe maar eigenlijk wens ik je dat elke dag toe dat elke dag een mooie feestdag voor je is. En uiteraard wens ik je een supergelukkig 2017 toe maar in feite wens ik je een zielsgelukkig leven toe.

Maar ‘wensen’ blijft een ‘hopen op..’ nog mooier zou zijn als een wens in realiteit om te zetten is omdat je eraan toe bent, de wereld eraan toe is.. Dus mocht je dit bescheiden kerstschrijfseltje dan toch echt lezen en ik mag iets aanreiken dan zal dat een kerstgeschenk vanuit mijn hart […]

Zero Zoenen & Foute Koers Kussen

Het valt niet altijd mee om je welgemeende vriendelijkheid naar de ander te uiten. Er kan zoveel onbedoelde verwarring en stress bij de ander ontstaan. Neem nou de “begroetingszoen”. Zelf ben ik meer voor de enkele stevige pakkerd, *smak*, even klopje op de schouder en weer los. Met nadruk op “weer los” omdat sommige mensen plots geen tijdsbesef meer schijnen te hebben op zo’n moment en ik dan spontaan bindingsangst voel opkomen. Maar de “rechts, links, rechts” is toch de meest gebruikelijke. Nou kan ik nog meegaan in de tweede zoen maar die derde zoen van de “rechts, links, rechts methode” kan ik niet goed plaatsen… Waarom die derde?? Hier! Heb je een derde zoen! Een extraatje voor de eenzame […]